بررسی فقهی حقوقی تبلیغات تجاری گمراه کننده

تبلیغات تجاری به عنوان یکی از عناصر مهم در هر راهبرد کسب‌و‌کار، از طریق ارائه‌ی اطلاعات و معرفی کالاها و خدمات، سبب افزایش رقابت در بازار می‌شوند. تبلیغات مزبور به واسطه‌ی انتقال اطلاعاتِ ناظر بر محصولات، کارکردی حیاتی در منتفع نمودنِ هر دو گروه تولیدکنندگان و مصرف‌کنندگان دارند. از همین رو است که تصور یک اقتصاد سرمایه‌داریِ مدرن بدون تبلیغات تجاری دشوار است. با وجود این، برخی از تبلیغات تجاری با ارائه‌ی اطلاعات گمراه‌کننده و خلاف واقع و یا استفاده از علایم تجاری گمراه‌کننده، مصرف‌کننده را دچار اشتباه کرده و مسؤولیت‌هایی در برابر ایشان و گاه رقبا، که معمولاً دارندگان حقوق مالکیت فکری هستند، به وجود می‌آورند. مقاله‌ی حاضر با روش تحلیلی– توصیفی به تبیین مفهوم تبلیغات تجاری گمراه‌کننده و رویکرد نظام‌های حقوقی اتحادیه‌ی اروپایی، ایالات متحده آمریکا، حقوق ایران و فقه امامیه نسبت به این موضوع می‌پردازد، تا از این طریق بتوان در تمهید بستری جهت وضع قوانین دقیق و کارآمد قدمی بردارد.
واژه های کلیدی: تبلیغات تجاری گمراه کننده، رویه های تجاری غیر منصفانه، علامت تجاری، حقوق مصرف کننده ، قاعده لاضرر