در حرمت رشوه شک و تردیدی نیست، اما در صدق عنوان «رشوه» بر پرداختهای در غیرقضاوت تردید کردهاند. این تردید ناشی از وجود دو نوع روایات در این موضوع بوده است، زیرا برخی روایات تنها پرداختهای در قضاوت را مصداق رشوه و حرام دانستهاند و برخی دیگر هر نوع پرداختی، خواه در قضاوت باشد یا غیر آن را نهی کردهاند. روایات یادشده متعارض نیستند، زیرا علت آنکه برخی از روایات رشوه را به باب قضاوت مختص کردهاند آن است که چنین رشوهای بیشتر مورد ابتلا بوده است و عدم توجه فقها به رشوه در حکم عرفی و شاهدان در قضاوت شرعی، تعمیم رشوه در قضاوت و غیر آن را تقویت میکند. قریب به اتفاق فقها، پرداخت مال در غیر قضاوت در وقتی که به قصد انجام دادن حرام و باطل باشد را حرام دانستهاند، اما تردید برخی از ایشان در صدق عنوان رشوه بر چنین پرداختهایی موجب شده است که حرمت آن را از طرق دیگر، چون اعانه بر گناه، فساد و … نتیجه بگیرند.
واژه های کلیدی: قضا، رشوه، حاکم شر، حاکم عرفی، غیرقضا.
بررسی حکم و مبانی فقهی رشوه در غیر قضاوت
موضوع: حقوق و قضا، رشوه -- جنبه های حقوقی، رشوه -- جنبه های مذهبی -- اسلام (Bribery -- Religious aspects -- Islam)، رشوه -- قوانین و مقررات -- ایران (Bribery -- Law and legislation -- Iran)، رشوه (فقه) (Bribery (Islamic law))
نویسنده / مولف: رحیمی، مرتضی، سلیمانی، سمیه
ناشر: فصلنامه پژوهش های فقهی، زمستان 1394، شماره 4، ص.: 825-848.
تاریخ نشر: 1394
آدرس اینترنتی: https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1124196
فایلهای پیوست
📎 h.pdf
گراف ارتباطات محتوا
نویسنده / مولف موضوع