بررسی حکم جواز یا عدم جواز انتخاب جنسیت در فقه امامیه

انتخاب جنسیت فرزندان یکی از دغدغه‌های مهم بشری بوده است. امروزه با پیشرفت فناوری ژنتیک برای انتخاب فرزندی با جنسیت مورد نظر زوجین از روش ژنتیکی پیش از لانه‌گزینی با اهداف متعددی نظیر پیشگیری از بیماری‌های وابسته به جنس و علاقه والدین به فرزندی با جنس خاص صورت می‌گیرد. پرسشی که مطرح است آن است که آیا چنین عملی که منجر به تصرف در فضای کروموزوم‌ها می‌شود با مبانی شرع مطابقت دارد؟ برخی از فقیهان حکم چنین عملی را حرام و مصداق تغییر در خلقت و مخالف با مشیت الهی تلقی نمودند و عده‌ای دیگر آن را با ذکر شرایطی بلامانع می‌دانند. پژوهش حاضر که با روش توصیفی تحلیلی به منظور اثبات مشروعیت انتخاب جنسیت سامان یافته است، بر این عقیده تأکید می‌ورزد که پیشرفت علمی این فرصت را برای انسان فراهم آورده است تا با شناخت روابط حاکم بر طبیعت از برخی قوانین و سنن آفرینش به بعضی دیگر روی آورد، لذا این روی‌آورد نه‌تنها مغایرت با مشیت الهی ندارد، بلکه گذر از مشیتی به مشیت دیگر است و مشروعیت آن با ادله‌ای چون اصل اباحه و قواعد فقهی تسلیط، لاضرر و لاحرج قابل توجیه است.
واژه‌های کلیدی: فقه، حکم شرعی، اصل اباحه، قاعده تسلیط.