بررسی جرم انگاری افشای داده های ژنتیکی

«ژن» یکی از خاص‌ترین ویژگی‌های جسمی افراد است و «داده‌های ژنتیکی» ازجمله دستاوردهای علمی عصر جدید است که مطالعه بر روی سلول‌های بنیادی انسان را شامل می‌شود. داده های ژنتیکی کاربردهای فراوانی دارد؛ این کاربردها گاهی در جهات مثبت است، همچون کشف و درمان بیماری، تشخیص هویت، کشف جرائم و بسیاری موارد دیگر که به جامعه کمک می‌کند؛ گاهی در جهات منفی است، همچون ساخت تسلیحات بیولوژیکی و نسل‌کشی و تغییر در سلول‌های بنیادی انسان‌ها و سایر مواردی که مفسده انگیز است.
این تحقیق که به روش تحلیلی – توصیفی انجام شده است، به بررسی احکام فقهی افشای اطلاعات ژنتیکی پرداخته است.
باتوجه به اینکه افشای اطلاعات ژنتیکی از اعمالی است که ذاتاً و اقتضائاً ذی المفسده نیست، لذا جرم تلقی نمی شود، بلکه درصورتی که در جهات منفی به کاربسته شود، جرم انگاری می شود. باتوجه به کیفیت و اهداف افشاء، می توان یکی از احکام سرقت و جاسوسی را بر این جرم تطبیق داد. سایر عناوین جرم ازجمله محاربه و افساد فی الارض باتوجه به نقدهای وارد شده، قابل انطباق بر افشای اطلاعات ژنتیکی نیست.
واژه‌های کلیدی: سرقت، ژنتیک، جاسوسی، محاربه، افساد فی الارض.