تفاسیر و رویکردهای متفاوتی در تبیین ماهیت اهلیت تمتع اشخاص حقوقی وجود دارد. رویکردهایی که اغلب ریشه در مفاهیم فلسفی دارد. اگر شخصیت حقوقی را موجودی واقعی تصور کنیم و برای آن اصالت قائل شویم، آنگاه احکام و حدود اهلیت تمتع آن، با توجه به ویژگی های خود این موجود واقعی، تعریف می شود و اگر این موجود را فرضی بدانیم بدین معنی که قانون گذار برای سهولت و پیشبرد جامعه چنین شخصیتی را فرض کرده است؛ آنگاه محدوده اهلیت تمتع این اشخاص با صلاح دید قانون گذار معین خواهد شد. اکثر حقوق دانان اصل نظریه را پذیرفته اند و آن را برآمده از ضرورت های اجتماعی دانسته اند. در مقابل فقها در پذیرش اصل این نظریه دارای اقوال متفاوت هستند. البته در میان فقهای متأخر اصل نظریه شخصیت حقوقی مورد پذیرش قرار گرفته است. در پژوهش حاضر با بررسی مفاهیمی همچون سیره عقلا و متشرعه به چگونگی حل این مشکل می پردازیم.
واژههای کلیدی: اهلیت تمتع، شخصیت حقوقی، ذمه اعتباری، سیره عقلا، سیره متشرعه
بررسی اهلیت شخص حقوقی در فقه و حقوق
موضوع: اهل ذمه (فقه) (Dhimmis (Islamic law))، اهلیت (Capacity)، سیره دینی، سیره عقلا، شخصیت حقوقی (فقه) (Juristic persons (Islamic law))
نویسنده / مولف: حبیبیان، مهدی، مهدوی، اصغرآقا
تاریخ نشر: 1393
آدرس اینترنتی: https://ensani.ir/fa/article/426894
ناشر: فصلنامه پژوهش نامه میانرشته ای فقهی (پژوهشنامه فقهی)، بهار و تابستان 1393، شماره 4، ص.: 27-50.
فایلهای پیوست
📎 878787878787871.pdf
گراف ارتباطات محتوا
نویسنده / مولف موضوع
