بررسی امکان سنجی ایجاد مرگ مغزی به عنوان اعدام (با بهره گیری از آوره های فقه و حقوق اسلامی و پزشکی با هدف اهدای عضو مجرمان)

آیین‌نامه‌ی نحوه‌ی اجرای احکام سلب حیات مصوب 1398فرضیه‌‌ی اهدای عضو محکومین به اعدام را به یک مساله‌ی فقهی-حقوقی-اجتماعی تبدیل کرده و باعث واکنش‌های متفاوتی پیرامون این مساله شده است. در پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی با ارائه‌ی راهکاری –ایجاد مرگ مغزی به عنوان اعدام- ناظر بر استدلال‌های فقهی، حقوقی و پزشکی درصدد پاسخگویی برآمدیم که آیا ایجاد مرگ مغزی شرایط پذیرفته شدن به عنوان یکی از انواع اعدام را دارد یا خیر؟ در هندسه‌ی فقه، حقوق ومدیریت، طریقیت داشتن شیوه‌ی اجرای مجازات و این‌که هدف از اجرای حکم اعدام، صرف ازهاق نفس می‌باشد به اثبات رسیده است پس صدق ازهاق نفس بر مرگ مغزی بر اساس دلالات عرفی و پزشکی و ناظر بر نوعی تنقیح مناط پیشنهاد این شیوه به عنوان نوعی از اعدام بلامانع است. یکی از ارکان و لوازم مهم تحقق این طرح، امکان ایجاد مرگ مغزی با روش‌های صحیح و مورد تایید جامعه‌ی پزشکی می‌باشد که با کنکاشی در منابع پزشکی می‌توان رای به چنین امکانی داده و این روش را جهت بر طرف کردن برخی اما و اگرهای اجتماعی، اخلاقی، حقوقی و تتمیم ماده‌ی قانونی فوق‌الذکر به خدمت گرفت، چراکه آن‌چه شارع مقدس از انواع اعدام، از جهت ازهاق نفس، توقع دارد توسط مرگ مغزی تامین خواهد شد.
واژه‌های کلیدی: مرگ مغزی، اهدای عضو، اعدام، قصاص، فقه و حقوق اسلامی.