اجاره به شرط تملیک دانش فنی

دانش فنی دانش واطلاعاتی افشا نشده معمولاً، حاصل تجربـه در خصـوص چگـونگی انجام کار اعم از تولید، توزیـع یـا خـدمات اسـت. دانـش فنـی بـه دلیـل سـودمندی، ارزش اقتصادی یافته و مبادله آن مورد توجه قرار گرفته است. از ایـن رو قراردادهـای دانـش فنـی شکل گرفته‌اند. قرارداد «انتقال دانش فنی» یا انتقال «مالکیت» دانش فنی و قرارداد «لیسـانس دانش فنی» یا اعطای «حق بهره‌بـرداری» از دانـش فنـی، دو شـکل عمـده ایـن قراردادهـا را تشکیل میدهند. در عمل، انتقال دانش فنی به صـورت تـدریجی و طـی زمـان امکـانپـذیر است. از این رو یکی از نیازها در انتقال دانش فنی، استفاده از قالب قراردادی مناسبی اسـت که همگام با انتقال عملی دانش فنی در طی زمان، انتقال تدریجی مالکیت آن را نیـزفـراهم نموده و در پایان مدت، مالکیت تمام دانش یادشده منتقل گردد. این پژوهش با طرح قالـب قراردادی اجاره به شرط تملیک برای انتقال دانش فنـی، درصـدد پاسـخگویی بـه ایـن نیـاز است. پژوهش حاضر پس از بررسی مفهوم دانش فنی و اوصاف آن و تبیـین مفهـوم اجـاره به شرط تملیک و ماهیت قراردادی آن، امکان انتقال دانش فنی را با تلقی قرارداد اجـاره بـه شرط تملیک به قراردادی مستقل از بیع و اجـاره، نتیجـه مـیگیـرد و اسـتفاده از ایـن قالـب قراردادی را متناسب با طبیعت انتقال تدریجی دانش فنی دانسته و آن را با ممنوعیت قـانونی مواجه نمیداند.
واژه‌های کلیدی: قرارداد دانش فنی، انتقال دانش فنی، اجاره به شرط تملیک، اموال غیرمادی