واکاوی مجازات‌های کودک از منظر فقه امامیه

آن چه که در فقه امامیه درباره مجازات و تنبیه کودک آمده است, مطلق ممنوعیت نیست و با توجه به مقتضیات و شرایط خاصی, شارع مقدس ممنوعیت آن را مرتفع نموده است. در بادی امر عنوان اولیه در مجازات و تنبیه حرمت است و این ظهور بدوی در کودک به طریق اولی صادق است و موارد جواز آن در نوع افراد و هم چنین کودک تحت عنوان موارد خاص جعل شده است. تعزیر و تنبیه, دو عنوان کلی هستند که موارد خاص جواز تنبیه و مجازات را شامل می شوند. هر چند اکثر فقها در تنبیه بدنی کودک, این دو عنوان را تفکیک نکرده اند, اما به نظر می آید از آن جا که در برخی موارد خاص به آن اشاره نموده اند, تفکیک این دو عنوان ضروری است؛ چه آن که موارد, حکم, شرایط و بسیاری از لوازم این دو عنوان با هم متفاوت است و ثمرات عملی قابل توجهی در تفکیک این دو عنوان وجود دارد. بسیاری از ضوابط و شرایط تنبیه و مجازات بدنی کودک در کتب فقهی بررسی نشده است.
واژه‌های کلیدی: فقه امامیه، کودک، مجازات، تنبیه، تأدیب، تعزیر