واکاوی تنبیه بدنی کودکان در خانواده با تکیه بر تحلیل معنایی روایات ضرب

روایات گوناگونی در حوزه رفتار با کودکان در دست هست که فهم رایج از آن‌ها بر جواز تنبیه بدنی کودک در خانواده دلالت دارد. هرچند برخی روایات نیز والدین را از چنین رفتاری منع کرده‌اند. با تأمل در متن روایات مذکور، “ضرب” را باید اصلی‌ترین و پرکاربردترین کلمه‌ای دانست که معنای زدن از آن برداشت شده است. عنایت به موارد استعمال واژه “ضرب” در قرآن، روایات و زبان عرب، مصادیق مختلفی از معنای عام “وقوع هر عمل” را برای واژه “ضرب” مکشوف می‌سازد که می‌توان از آن به “اقدام کردن و انجام دادن هر عمل” تعبیر کرد. بر این پایه در طیف گسترده‌ای از کاربردهای مطلق این واژه (بدون حرف اضافه) معانی سرپرستی، اقدام مالی، ارشاد و پرورش برای کودکان محتمل است. لذا به ‌نظر می‌رسد انحصار معنای تنبیه بدنی برای “ضرب” در تمامی روایات ضرب کودکان، بدون نظرداشت معانی مذکور، زمینه‌ساز برداشت نادرست از این روایات شده است.
واژه‌های کلیدی: ضرب، کودکان، روایات، تنبیه بدنی، تأدیب، سیاق