نظریه سیاسی قرآن پیرامون مشروعیت حکومت در عصر غیبت (با تأکید بر تفاسیر معاصر شیعه)

مقاله تلاش دارد تا با روش تفسیر اجتهادی موضوعی به واکاوی مساله مشروعیت حکومت در قرآن در زمان غیبت پرداخته و انظار تفاسیر را نیز معاصر را نیز در ذیل آن بررسی نماید. در این جهت مقاله درصدد تقویت نظریه مشروعیت دو پایه یا مشروعیت الهی مردمی است بدین معنا که رضایت و رای مردم را در شرعیت و مشروعیت اعمال حاکمیت و انتخاب و تداوم رهبری ولی شرعی و فقیه دارای شرایط در عصر غیبت از نظر قرآن دخیل و موثر می شناسد براین اساس به برخی از آیات استدلال می شود اطلاق آیات شورا آیات 38 شوری و 159 آل عمران و مشروعیت شورا در ایجاد و تصدی حکومت، آیات خلافت انسان آیه 30 بقره و جانشینی نوع انسان از خدا آیه وفای به عقد ماید: 1 در امور سیاسی، آیه امانت آیه 58 نسا مبنی بر خطاب آن به مردم و حکومت به مثابه امانت و آیات دال بر توجه خطابات تکالیف عمومی به م ردم که به نحوی با تقریب ها و تقریرهای گوناگون بر نظریه برگزیده تطبیق می گردند عمده دلایل نظریه است در این راستا برخی دیدگاه های تفاسیر معاصر شیعه در تایید آن و برخی انظار مخالف در جهت نقد آنها مطرح می گردد.
واژه های کلیدی: قرآن کریم ، مشروعیت الهی مردمی ، عصر غیبت ، تفاسیر معاصر شیعه ، آیات شورا