معرفی موزه در بینش اسلامی
تا اواخر قرن نوزدهم میلادی موزهها کمتر برای تحقیق و مطالعات علمی مورد استفاده قرار میگرفت، اما رفته رفته که تأثیر قوی مشاهده موزهها در بازدیدکنندگان معلوم شد، و پیشرفتهای علمی و اختراعات صنعتی نیز افزایش یافت، موزههای اختصاصی نیز دایر شد که مثلا انواع یک جانور مانند ماهی یا نمونههای گوناگون یک مصنوع چون ماشین را نشان میداد و بدین ترتیب موزه از صورت نخستین که به اشیاء باستانی و آثار هنری اختصاص داشت بیرون آمده و چهره جدیدی یافت که بیشتر به پیشرفت دانش و آموزش کمک میکرد. موزه در بینش اسلامی برای اینکه بر مزایای علمی و هنری از فواید معنوی و تربیتی موزهها نیز برخوردار شویم، بجاست در پایان این گفتار با دید مذهبی به این مراکز بنگریم و جا و منزلت آن را در جهانبینی اسلام بیابیم، پس به قرآن روی میآوریم، و شیوه برخورد آن را با حوادث تاریخی و آثار باقیمانده از پیشینیان مطالعه میکنیم، میبینیم این کتاب همیشه تازه 9 (8)-رجوع شود به:موزههای ایران، گردآوری محمد حسن سمسار، مقدمه یحیی ذکاء، اسفند 1345. توضیحی کوتاه درباره این دو لغت و شیوه استعمالش، روشنگر بینش اسلامی نسبت به اشیائی که از گذشتگان بر جا مانده است و در مجموعهای بنام موزه عرضه میشود خواهد بود، بخصوص که این اشیاء نفیس در تملک دولتمردان و ثروتمندان هر زمان بوده: نظر:نگاه دقیق و عمیق و ممتد و جستجوگر برای ادراک و شناخت چیزی، قرآن در توجه عمیق و دریابنده به جهان و موجودات و آثار اقوام نابوده شده این واژه را بکار برده: «باید انسان (به آغاز خلقتش) نظر کند که از چه چیز آفریده شده».
واژه های کلیدی: موزه، هنر، عبرت، قرآن، آثار، انسان.
