مقایسه تطبیقی «اصل ضرر» و «قاعده لاضرر» در توجیه مداخله کیفری

 اصل منع ایراد ضرر به غیر در حقوق آنگلو-آمریکایی در میان اصول رقیبی همچون پدرسالاری و اخلاق گرایی قانونی, بارها به چالش کشیده شده و توانسته است همچنان و علیرغم انتقادات وارد, به عنوان یک اصل موجه در مداخله دولت به توجیه چرایی تحدید آزادی های فردی در قالب یک نظام کیفری حداقلی ادامه حیات دهد. اخیرا برخی حقوقدانان مسلمان مدعی شده اند که قاعده لاضرر در فقه اسلامی, ظرفیت توسعه به منظور طرح یک اصل اولی برای مداخله کیفری دولت بر مبنای این قاعده را دارد. تحلیل اصل ضرر و قاعده لاضرر و فروکاستن آن دو به ارکان تشکیل دهنده و مدعاهای اصلی نشان می دهد که قاعده لاضرر به دلیل تفاوت مبنایی با اصل ضرر, توان مشروعیت بخشی به مداخله کیفری را ندارد.
واژه‌های کلیدی: اصل ضرر، قاعده لاضرر، مشروعیت بخشی به مداخله کیفری، تحدید آزادی فردی، توجیه جرم انگاری