مدرن گری فرهنگی و بحران هویت

1. مشکل هویت
گفتمان هویت فرهنگى در جهان سوم، آرام‏آرام به جاى گفتمان آزادى ملى که در آغاز روزگار پیدایش استعمار رواج یافته بود مى‏نشیند. این گفتمان گونه نوى از ملى‏گرائى است که بیش از آنکه خود را با تناقض سیاسى آشکار کند با تناقض ایدئولوژیک نشان مى‏دهد. عصرى شدن ملت‏هایى که در گذشته مستعمره بودند، پى‏آیندهایى داشت که تهدیدکننده ارزشهاى ویژه‏اى است که پیش از این مایه همرایى آنان در برابر اشغال‏گر بود. ما در دوران پیش، از حق تعیین سرنوشت و برپایى دولت مستقل و مقتدر ملى سخن مى‏گفتیم، ولى امروز از چالش ها و مکالمه‏ها و حقوق وابسته به هویت فرهنگى سخن مى‏گوییم.
گفتمان هویت، مانند هر ایدئولوژى، وجود حقیقتى ملموس (فرهنگ ویژه هر قوم و ملت) را فرض مى‏گیرد حقیقتى که مى‏کوشد درونمایه آن را روشن کند و گسترش دهد. گذر از انگاره فرهنگ به انگاره هویت، عناصر نوینى را پیش مى‏کشد که در سطح تعریف فرهنگ و نیز پیوند میان فرهنگ و قدرت و سیاست و اقتصاد دست مى‏برد.