مقاله پیشرو به بحث از مبنای مسئولیت مدنی زیستمحیطی در فقه و حقوق ایران میپردازد. وجود یک کره خاکی مشترک بین مردم جهان، علایق مشترکی را برای انسانها بهوجود میآورد که میباید هر روز به هماهنگی بیشتر در این زمینه نایل آیند. یکی از آن هماهنگیها، همآوایی در مبنای مسئولیت مدنی زیستمحیطی است. در بسیاری از کشورهای اروپایی، برای خسارتهای زیستمحیطی، مسئولیت مدنی مطلق در نظر گرفته شده است که میتواند به مقدار زیادی از تهاجم دستگاههای سودطلب و مخرب محیط زیست بکاهد. در حالیکه رویه عملی محاکم ایران، بر اساس مسئولیت مبتنی بر تقصیر است و بسیاری از پروندههای مطروحه زیستمحیطی با ناکامی روبهرو میشود و در صورت موفقیت نیز خاصیت بازدارندگی از وقوع تخریب علیه مواهب طبیعی را ندارند. اینمقاله حکایت از آن دارد که مبنای مسئولیت مدنی زیستمحیطی با توجه به ظرفیتهای موجود در فقه و حقوق ایران، باید مبتنی بر نظریه مسئولیت مطلق باشد نه نظریه تقصیر.
واژههای کلیدی: مسئولیت، مسئولیت مدنی، محیط زیست.
مبنای مسئولیت مدنی زیست محیطی در فقه و حقوق ایران
موضوع: تخریب محیط زیست (Environmental Deterioration)، حفاظت محیط زیست -- ایران (Environmental protection -- Iran)، حفاظت محیط زیست -- جنبه های مذهبی -- اسلام (Environmental protection -- Religious aspects -- Islam)، حقوق محیط زیست -- ایران (Environmental law -- Iran)، محیط زیست -- جنبه های مذهبی -- اسلام، محیط زیست -- خسارت، مسئولیت مدنی (Civil Liability)، مسئولیت ناشی از خسارت های زیست محیطی -- ایران (Liability for environmental damages -- Iran)، مسئولیت ناشی از خسارت های زیست محیطی -- جنبه های مذهبی -- اسلام (liability for environmental damages -- Religious aspects -- Islam
نویسنده / مولف: بهرامی احمدی، حمید، فهیمی، عزیزاله
ناشر: فصلنامه معارف اسلامی و حقوق (اندیشه صادق)، پاییز و زمستان 1386، شماره 26، ص.: 121-150.
تاریخ نشر: 1386
آدرس اینترنتی: https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/551512
فایلهای پیوست
📎 s.pdf
گراف ارتباطات محتوا
نویسنده / مولف موضوع