اموالی که بهصورت دائمی به برآورده ساختن یک هدف و کاربری عام اختصاص یافتهاند، قسمی از اموال عمومی را شکل میدهند که از آن بهعنوان «اموال عمومی کاربریمحور» یاد میشود. پژوهش پیش رو با بهرهگیری از مطالعات کتابخانهای و اتخاذ رویکردی تحلیلی- توصیفی، در مقام شناسایی «ماهیت حقوقی رابطۀ حکومت و اموال عمومی کاربریمحور»، به بررسی آثار و نظریههای فقهای امامیه پرداخته و به این نتیجه دست یافته است که ایشان با ارائۀ سه نظریۀ «مالکیت جهت»، «مالکیت عنوان» و «مالکیت شخصیت حقوقی اموال عمومی کاربریمحور» در تمامی ادوار فقهی ماهیت حقوقی رابطۀ حکومت با این دسته از اموال را از نوع «نظارت، اداره و نگهداری» دانستهاند و «فقدان سلطۀ مالکانه بر این اموال»، «مالکیت عموم مردم نسبت به آنها» و «مالکیت شخصیت حقوقی خود این اموال» را بهعنوان اثر اصلی پذیرش هر یک از نظریات مذکور بهشمار آوردهاند.
واژههای کلیدی: اموال عمومی، حکومت، شخصیت حقوقی اموال، مالکیت جهت، مالکیت عنوان
ماهیت حقوقی رابطۀ حکومت و اموال عمومی کاربریمحور در فقه امامیه
موضوع: اموال عمومی، حق مالکیت (فقه) (Right of property (Islamic law))، شخصیت حقوقی (فقه) (Juristic persons (Islamic law))، فقه امامیه، فقه جعفری (Islamic law, Ja'fari)، مشترکات عمومی (Public Property)
نویسنده / مولف: رستمی، ولی، فراهانی، محمد صادق
تاریخ نشر: 1399
آدرس اینترنتی: https://jplsq.ut.ac.ir/article_75686.html
ناشر: فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران، پاییز 1399، شماره 3، ص.: 1055-1071.
فایلهای پیوست
📎 000001111.pdf
گراف ارتباطات محتوا
نویسنده / مولف موضوع