قرارداد بیع زمانی

قرارداد بیع زمانی یا مالکیت ادواری نوع جدیدی از قراردادهای بیع اموال غیرمنقول است که بر اثر ضروریات زندگی مدرن به وجود آمده است. ویژگی این قراردادها این است که مالکیت ملک برای زمان محدودی در سال به خریدار منتقل می‌شود. بدین ترتیب خریدار ملک برخلاف قراردادهای بیع سنتی که در آن‌ها بر ملک خریداری شده به صورت کامل در تمام سال مالکیت می‌یابد، فقط برای مدت محدودی در سال، مثلا برای فروردین ماه، مالکیت می‌یابد. در نتیجه ملک موضوع قرارداد، عملا دارای چندین مالک می‌شود که هر یک آن را برای زمان مشخصی تصاحب می‌نماید. بر این اساس، تمام قیمت ملک با توجه به زمان‌های مختلف سال میان مالکین آن تقسیم می‌شود.
واژه‌های کلیدی: بیع زمانی، شروط بیع زمانی، مالکیت ادواری، مالکیت مشترک ادواری.