طبیعت قراردادهای الحاقی

عدالت اقتضا دارد که حتی در روابط قراردادی،از ناتوان در برابر توانا حمایت شود. در قرارداد الحاقی، توانا است که پشنهاد می‌کند، پس باید از پذیرنده حمایت کرد و همه اختلافها دربارهء شیوه این حمایت است: بعضی از اندیشمندان چاره را در این دیده‌اند که منکر عقد بودن این‌گونه پیمانها شوند و ماهیت آنها را ایقاع بدانند. ولی باید توجه داشت که این تمهید اثر معکوس‌ دارد، زیرا مانع از این می‌شود که هنگام تفسیر و اجرای قرارداد الحاقی ارادهء پذیرنده به حساب آید. راه معقول نظارت دولت بر پیمانهایی است که‌ انحصارگران خدمات عمومی با مصرف کنندگان می‌بندند.