رویکرد فقه و نظام قضایی ایران، مصر و فرانسه نسبت به اشتغال زنان

زمینه و هدف: تضمین اشتغال زنان و برابری جنسیتی به‌عنوان یکی از چالش‌های مهم بین‌المللی است که در حقوق نوشته اکثر کشورها مورد بررسی قرار گرفته است. در پژوهش­­ حاضر سعی شده است با بررسی حقوق کشورهای ایران، فرانسه، مصر و هم­چنین رویه قضایی، این مسئله تبیین شود.
مواد و روش‌ها: مقاله حاضر توصیفی-تحلیلی است و برای گردآوری اطلاعات از روش کتاب­خانه‌ای استفاده ‌شده است.
ملاحظات اخلاقی: در این مقاله، اصالت متون، صداقت و امانت‌داری رعایت شده است.
یافته‌ها: فقه و نظام قضایی ایران، مصر و فرانسه هر یک به شیوه‌ای به‌ حق اشتغال زنان نگریسته‌اند و این اختلاف ‌نظر و عقیده در متون قانونی و رویه قضایی با توجه به منشأ و مبنای آن متفاوت است. حقوق مصر برابری بین شهروندان را بدون تبعیض بر اساس جنسیت مورد توجه قرار داده است و بین زن و مرد در حق کار، تبعیض قائل نمی‌شود. حقوق فرانسه، با چشم‌انداز وسیع‌تری حق برابری زنان را مورد تأیید قرار داده است.
نتیجه‌گیری: حق اشتغال هر فرد اعم از زن و مرد یکی از حقوق اساسی انسان­ هاست که در اسلام به رسمیت شناخته شده است. از طرفی ریاست شوهر در خانواده و لزوم تمکین زوجه از وی نیز از جمله حقوقی است که اسلام بر آن پافشاری دارد. اعمال این دو حق، موجب بروز اختلافات حقوقی بین زوجه می‌شود.
واژه‌های کلیدی: اشتغال زنان، آزادی کار، تساوی جنسیتی، حق اشتغال.