رشوه پدیده شوم اجتماعى

“علامه طباطبایی‌رحمه الله در تفسیر این آیه شریفه می‌فرماید: «ادلاء (مصدر تدلوا) در چاه کردن دلو برای کشیدن آب است و منظور از آن در آیه مبارکه، رشوه دادن به حاکمان می‌باشد که کنایه لطیف و زیبایی بر این مطلب است که حکم مورد نظر رشوه‌دهنده را به منزله آب ته چاه قرار داده که به وسیله دلو رشوه، از آن بیرون کشیده می‌شود. پس هر مالی که از حرام به دست می‌آید، سحت نام دارد و سیاق این آیه شریفه می‌رساند که منظور از سحت، همان رشوه است و با ذکر این ویژگی، روشن است که علمای یهود، گروهی از خود را به نزد پیامبراسلام‌صلی‌الله‌علیه‌وآله فرستادند، و آنان در این بین رشوه‌ای گرفته بودند تا حکم خدا را تغییر دهند و چون ممکن بود حکم آنان باعث ضرر بعضی از آنها گردد، با رشوه دادن جلو ضرر خود را گرفتند. بعضی از مجازاتهای مقرر رشوه در قانون مجازات اسلامی نیز به شرح ذیل می‌باشد: ماده 588: هر یک از داوران و ممیزان و کارشناسان اعم از اینکه توسط دادگاه معین شده باشد یا توسط طرفین، چنانچه در مقابل اخذ وجه یا مال به نفع یکی از طرفین اظهار نظر یا اتخاذ تصمیم نماید، به حبس از شش ماه تا دو سال یا مجازات نقدی از 3 تا 12 میلیون ریال محکوم و آنچه گرفته است، به عنوان مجازات مؤدی به نفع دولت ضبط خواهد شد.”
واژه های کلیدی: رشوه، حکم، مجازات، حرمت رشوه، مال، اسلامی، روایات، اجماع، حق، عقل.