دیدگاهی نو درباره مالکیت خصوصی میراث فرهنگی

میراث فرهنگی ملت‌ها در عصر کنونی از چند زاویه مورد توجه قرار گرفته و اهمیت فراوان یافته است. این اهمیت موجب گشته دولت‌ها قوانین ویژه‌ای را در حوز? میراث فرهنگی، از جمله مالکیت یا تملک آثار تاریخی ـ فرهنگی، وضع کنند. این قوانین در بسیاری از موارد، تحدید مالکیت‌های خصوصی را در پی دارد. در نگاه نخست به نظر می‌رسد، شریعت اسلام با توجه به اهتمام خاصی که به مالکیت خصوصی دارد، بر اساس احکام اولیه، مالکیت یا تملک آثار تاریخی ـ فرهنگی را همچون سایر اموال، نه تنها معتبر دانسته، بلکه تخطی از آن را خلاف قوانین شرع به شمار می‌آورد. در این مقاله، نگاهی دیگر را پیش روی نهاده‌ایم که بر پای? آن، می‌توان انتظار داشت که قوانین یاد شده مخالفتی با شریعت نداشته، بلکه بدون دست آویختن به مقول? “ضرورت” و “مصلحت”، راه را برای اجرایی شدن آنها باز می‌گشاید.
واژه‌های کلیدی: تحدید مالکیت، ضرورت، مالکیت خصوصی، میراث فرهنگی، مصلحت