معرفی خطوط کلی بهداشت در اسلام
محققان و نویسندگان کمتر به این مهم توجّه کردهاند، و حال آنکه برترین دستپرورده مکتب اسلام حضرت امام امیر المؤمنین علی(ع)به نیکویی از این جنبه اساسی انقلاب اسلامی پرده بر میدارند و تصویر جامعه جاهلی عرب که در محیط آلوده و بیماری و تغذیه ناسالم و روابط فاسد اجتماعی و فرهنگی و روانی و فقر معنویّت و روحانیّت بودند و موازین بهداشتی را رعایت نکرده و اصولا فاقد بینش صحیح بهداشتی بوده به گونهای که از درک ناپاکیها و مضرّات آنها نیز عاجز مانده بودند را ترسیم میفرماید«و انت معشر العرب علی شرّ دین و فی شرّ دار، منیخون بین حجاره خشن و حیّات صمّ، تشربون الکدر و تأکلون الجشب، و تسفکون دمائکم» 8 . وقتی سخن از بهداشت اسلامی به میان میآید نباید تصور کرد که در منابع اسلامی مانند قرآن و نهج البلاغه بخشهای مستقلّی تحت عنوان بهداشت مطرح شده و یا آنکه پیامبر اسلام و ائمه اطهار(ع)کلاسهای خاصّی برای آموزش بهداشت داشتهاند، زیرا قرآن کتابی نیست که برای آموزش بخشهای خاصّی از علوم و معارف نازل شده باشد بلکه کتابی است که هدایت بشری را بهطور کلّی مدّنظر قرار داده و اصول و نیازهای فطری انسان را به سبک اعجازگونهخود بیان کرده و او را به سوی روشهای صحیح تأمین این نیازها رهنمون میسازد. ویژگیهای بهداشت اسلامی بهداشت اسلامی از ویژگیهای عمدهای برخوردار است که ذیل در برخی از آنها اشاره میشود: 1-سادگی-مخاطب پیام اسلام، انسان است و تعالیم دین برای کمال او آمده است و هر انسانی به اندازه توانایی خود، مکلّف میباشد از این جهت، دستورات بهداشتی اسلام در عین ژرفنگری، به صورتی ساده بیان شده تا به آسانی انجام پذیرد.
واژه های کلیدی: بهداشت، اسلام، سلامت، انسان، جسم، فقه.