قانون مدنی ایران زوج حق دارد چنانچه شغل زوجه را منافی حیثیت خود یا مصالح خانواده تشخیص دهد، از دادگاه منع وی را از اشتغال درخواست کند. دکترین و رویه ی قضایی در اجرای این ماده به گونه ای عمل می کند که همراه با اضرار زوجه است. تفسیر موسع از «حیثیت» و «مصلت خانواده»، امکان منع اشتغال زوجه با وجود شرط ضمن عقد مبنی بر اشتغال وی، اجرایی دانستن رأی که نتیجه ی آن تکلیف دادگاه به قطع رابطه ی استخدامی زوجه با اشخاص ثالث است و تحمیل خسارات ناشی از قطع رابطه ی قراردادی کار به زوجه، همگی زیان هایی هستند که متوجه زوجه می باشند. این نوشتار ضمن بررسی دکترین و رویه ی قضایی در تفسیر ماده ی 1117 قانون مدنی و پاسخ به استدلال های ارائه شده در این دو منبع حقوق، به ارائه ی راه کارهایی در جهت حفظ حقوق زوجه و جلوگیری از ورود زیان های احتمالی به وی می پردازد.
واژههای کلیدی: اشتغال، زوجه، نشوز، مصلحت خانواده، منع اشتغال، شرط ضمن عقد.
حق زوج بر منع اشتغال زوجه
موضوع: اشتغال (Employment)، خانواده (Family)، زنان -- اشتغال (Women -- Employment)، شروط ضمن عقد (Contract Provisions)، فقه مقاصدی (Maqāṣid (Islamic law))، مصلحت (فقه)، منع اشتغال، نشوز (Wife's violation of martial duties (Islamic law))
نویسنده / مولف: اسدی، لیلا سادات
تاریخ نشر: ۱۳۹۰
آدرس اینترنتی: https://www.jwss.ir/article_12455.html
ناشر: فصلنامه مطالعات راهبردی زنان، بهار ۱۳۹۰، شماره ۵۱، ص.: ۱۵۷-۱۷۹.
فایلهای پیوست
📎 حق زوج بر منع اشتغال زوجه
گراف ارتباطات محتوا
نویسنده / مولف موضوع
