به نظر می رسد رویکرد قانونگذار ایران در قلمرو حقوق خانواده حمایت از افراد مقابل بیماران است و نه خود بیماران. برای نمونه قانون مدنی بر اساس ماده 1123 نه تنها از زن بیمار مبتلا به برخی بیماری ها حمایت نمی کند، بلکه با دادن حق فسخ به مرد، در حقیقت از حقوق مرد در برابر زن بیمار حمایت می نماید. همچنین، در بند 13 ماده 8 قانون حمایت خانواده مصوب 1353، در صورت عقیم بودن یکی از زوجین، به طرف دیگر حق تقاضای صدور گواهی عدم امکان سازش و در نتیجه طلاق را اعطا می نماید. سؤالی که در اینجا مطرح است این است آیا با توجه به پیشرفت علم پزشکی و درمان برخی از بیماریهای زنان نمیتوان از انحلال ازدواج جلوگیری نمود؟ به نظر می رسد با رویکرد حمایت از بیماران زن میتوان با عدم قائل شدن به فسخ ازدواج از سوی مرد و یا حق طلاق به سبب برخی از بیماریها از پایان بخشیدن به زندگی مشترک جلوگیری نمود. در این مقاله، رویکرد حمایت از حقوق بیماران زن با توجه به اصول حقوقی و برخی قوانین موضوعه مورد بررسی قرار می گیرد.
واژههای کلیدی: حقوق بیماران، بیماران زن، بیماریهای زنان، طلاق، فسخ ازدواج
حقوق بیماران زن در چالش با حق انحلال ازدواج از سوی مرد
موضوع: بیماران -- وضع حقوقی و قوانین (Patients -- Legal status, laws, etc)، بیماری های زنان، حقوق بیماران، زنان بیمار (Women patients)، طلاق (Divorce)، فسخ ازدواج (Marriage Dissolution)
نویسنده / مولف: رفیعی، محمد تقی
تاریخ نشر: 1389
آدرس اینترنتی: https://ijmedicallaw.ir/article-1-468-fa.html
ناشر: فصلنامه حقوق پرشکی، تابستان 1389، شماره 13، ص.: 31-62.
فایلهای پیوست
📎 152.pdf
گراف ارتباطات محتوا
نویسنده / مولف موضوع
