از دیدگاه حقوق موضوعه ایران و قوانین خاص حقوقی ماده قانون خاصی در زمینه ی جرم انگاری شخص ناقل بیماری از طریق اهداء عضو یا خون آلوده وجود ندارد از این رو، با توجه به فقدان چنین قانونی در نظام حقوقی ایران می بایست از عناوین سنتی حقوق کیفری بهره مند شد چرا که ؛ در صورت احراز شرایطی امکان مجازات ناقل بیماری بر اساس موازین ماده ی ۲۹۰ مصوب ۱۳۹۲ و مواد ۶۱۳ و ۶۱۴، ۶۶۹ مصوب ۱۳۷۵قانون مجازات اسلامی نیز وجود دارد که این امر برگرفته از رویکرد و مطالعه ی فقهی فقهای مشهور بر اساس قاعده ی معروف اقدام در پاسخ به عمل شخص ناقل بیماری به صراحت صورت پذیرفته که : اگر شخصی با توجه و آگاهی عملی را انجام دهد که موجب ورود زیان به دیگران گردد واردکننده ی زیان مسول خسارت خواهد بود. فقها این مسوولیت واردکننده زیان را مستند به اقدام وی دانسته اند که شخص با عمد و علم خود موجبات مرگ دیگری فراهم آورده و یا ارتکاب آن را توسط دیگری تسهیل مینماید از این رو، در چنین شرایطی استفاده از عناوین حقوق جزای موضوعه ی کنونی معقول می باشد.
واژههای کلیدی: بیماری، بیماری واگیردار، قتل عمد، اهدا عضو، خون الوده، جرم انگاری.
جرم انگاری انتقال عمدی بیماری از طریق اهدا عضو یا خون آلوده
موضوع: اهدای اندام ها و بافت ها (Donation of organs, tissues, etc)، بیماری های واگیر (Communicable diseases)، جرم انگاری (Criminalization)، خون آلوده، قتل عمد (Wilful Murder)
نویسنده / مولف: سمندری بهراسمان، مهدی
ناشر: فصلنامه مطالعات علوم سیاسی، حقوق و فقه، بهار ۱۳۹۷، شماره ۱، ص.: ۷۷-۸۸.
تاریخ نشر: ۱۳۹۷
آدرس اینترنتی: https://www.noormags.ir/view/en/articlepage/1379479
فایلهای پیوست
📎 16.pdf
گراف ارتباطات محتوا
نویسنده / مولف موضوع
