تعیین پدر در تلقیح مصنوعی با توجه به مبانی فقه و حقوق اسلامی

از مسائلی که در شرع اهمیت خاصی دارد شناخت نسب است ، به ویژه در نسب افرادی که شک و تردید باشد . لقاح مصنوعی بین دو بیگانه هم از مصادیق مشکوک است که از دو حیث حکم تکلیفی و حکم وضعی مورد مداقه قرار می گیرد و از آن جا که بین این دو حکم در لقاح مصنوعی ملازمه ای نیست ، می توان بدون در نظر گرفتن جواز یا حرمت ، حکم وضعی نسب در تلقیح مصنوعی را بررسی کرد . هدف این مقاله بررسی نظر های مختلف ادله خاص حکم وضعی نسب در مورد تعیین پدر و همچنین نقد این نظر ها و انتخاب نظر درست بر اساس آیات و روایات است . براساس نتایج به دست آمده از این مقاله ، می توان گفت که از اقوال مختلف ، قول صحیح این است که چنین اطفالی به صاحب اسپرم تعلق دارند و اقوال دیگر ، به سبب مخدوش بودن مستنداتشان ، صحیح نیستند . شناخت پدرِ فرندانِ ناشی از تلقیح مصنوعی آثاری هم چون ولایت ، نفقه ، ارث بر آن مرتبت می شود و می توان مسائل مربوط به آن ها با در نظر گرفتن پدر واقعی اثبات شده در این مقاله حل و فصل کرد.
واژه‌های کلیدی:‌ لقاح مصنوعی، حکم تکلیفی، حکم وضعی، نسب، صاحب اسپرم