تعدد زوجات در قانون اسلام

بنابراین کسانی باسلام ایراد میکنند که برای چه یک مرد قادر و توانا باشد چند زن عقدی دائم و عده زیادی متعه بگیرد و آنها را در عرض و هم‌کفو هم نگاهداری کند در صورتیکه این عمل جز بزیان زن و فرزندان خانواده و جامعه بشری خیری دربر نخواهد داشت که امید است در بحث فلسفه تعدد زوجات بخودی‌خود این مطلب روشن و واضح‌ و مبرهن گردد ولی مسئله و مطلب متعه یا عقد منقطع از نظر تاریخی قصه و داستان بسیار شیرین‌ و دلپذیرتری دارد: خلیفه دوم برخلاف نص صریح اسلام تنها روی اجتهاد شخصی خود دستور الغاء متعه را صادر نمود و قانونی را که حضرت محمد بن عبد الله پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله‌ از جانب خداوند تبارک و تعالی آورده بود و تا زمان آن حضرت مورد عمل و لازم الاجراء اصحاب بوده بیکباره تحریم کرده است: «متعتان محللتان فی زمن رسول الله فانا احرمهما و اعاقب علیهما» علمای اهل سنت نیز برای تصحیح فرمان پیشوای خود عذرهای بدتر از گناه‌ آورد تلاش‌های مذبوحانه و قلم‌فرسائی‌های بی‌منطق و بی‌اساسی را عنوان کرده‌اند: که روی این اصل فکر نمیکنم بر احدی پوشیده باشد که اختلاف فیمابین برادران‌ شیعی و سنی در مورد مسئله متعه یا عقد منقطع از همین منبع سرچشمه گرفته است که بیش‌ از این سخن را جائز نمیشمارم و علمای اهل سنت بطور یقین باید در مسئله متعه تجدید نظر را واجب بر خود شمرند و از تعصبات بی‌حاصل خود دست بکشند و گروه سنی را از مهلکه‌ نهی متعه که موجب نفاق مسلمین شده است نجات بخشند.
واژه‌های کلیدی: تعدد زوجات، اسلام، عقد، زن، عدالت