تربیت اخلاقی با رویکرد تطبیق بر قاعده لاضرر

این مقاله با نگاهی نو به اخلاق و فقه در حوزه تربیت، بین مدارس و والدین پیوند برقرار کرده ‌است، و با روش توصیفی ـ تحلیلی و استفاده از منبع عظیم اخلاق، یعنی قرآن کریم، و نیز سایر متون اخلاقی، به بررسی تطبیقی قاعده لاضرر در تربیت اخلاقی والدین و معلمان پرداخته‌است. برطبق قاعده لاضرر، هرگونه ضرر رساندن، اعم از مادی و معنوی، و روحی و جسمی، نهی شده ‌است؛ زیرا حیثیت و کرامت انسانی از مهم‌ترین سرمایه‌های معنوی دانش‌آموزان به‌شمار می‌رود. هرگونه ضرر روانی و یا خدشه‌دار کردن کرامت افراد جامعه با قاعده لاضرر منافات دارد. در خانواده و مدارس نیز باید جسم و روان فرزندان و دانش‌آموزان از هرگونه لطمه و آزار مصون بماند، و تکریم و رعایت احترام از جمله حقوق مسلم آنان است. معلمان و والدین با متخلق شدن به صفات اخلاقی، مانند: یگانگی ظاهر و باطن، تواضع، مهربانی، عدم تنبیه، می‌توانند شخصیت فرزندان را حفظ کنند؛ زیرا ضرر رسیدن به شخصیت آنان، موجب عقده‌های روحی و روانی می‌گردد، و این امر به جامعه و اطرافیان ضرر وارد می‌کند.
واژه‌های کلیدی: قاعده لاضرر، تربیت اخلاقی، ضرر معنوی، معلمان، والدین، خانواده