احترام به آزادی و نکوهش سلب آن، در حقوق بینالملل و قوانین کشورها از جمله قوانین موضوعه ایران مورد اجماع است. آدم ربایی تحت شرایطی می تواند به عنوان بزه بینالمللی و جرم سیاسی مورد بررسی قرار گیرد و ربودن افراد از مصادیق جرائم علیه آزادی تن اشخاص میباشد. در تعریف آدمربایی و مجازات آن قانونگذار در ماده ۶۲۱ق.م.ا. (تعزیرات و مجازاتهای بازدارنده) به طور دقیق به این جرم پرداخته است. هدف این پژوهش علاوه بر بررسی علل جرمشناختی ارتکاب این جرم و وضعیت قوانین موجود آن و همچنین بیان نظرات فقهی، به بررسی ارکان جرم آدمربایی و جهات تشدید مجازات آن و همچنین تطبیق آن با جرائم مشابه میباشد. در نهایت به این نتیجه رسیدیم که ماده ۶۲۱جوابگوی نیازهای حقوقی جامعه نمیباشد کاستیهای فراوانی در آن مشاهده میشود که نیازمند بررسی جدی میباشد، پس میبایستی علاوه بر رفع ابهامات موجود توسط قانونگذار، با استفاده از اساتید و افراد متخصص در حوزه علم حقوق و اجتماع به بالا بردن سطح آگاهی افراد جامعه نسبت به جرم آدمربایی اقدام شود. با توجه به اینکه قصد تجزیه و تحلیل عناصر تشکیلدهنده جرم و مسائل مرتبط با آن از دیدگاه حقوق کیفری و فقه اسلامی را داریم، روش تحقیق در این پژوهش روش توصیفی و تحلیلی میباشد.
واژههای کلیدی: آدم ربایی، مجازات، افساد فی الأرض، گروگانگیری، توقیف غیرقانونی
تحلیل جرم آدم ربایی در فقه اسلامی و حقوق کیفری ایران
موضوع: آدم ربایی (Kidnapping)، افساد فی الارض (فقه) (Mischief in the land (Islamic law))، ایران (Iran)، حقوق جزا (Criminal Law)، دستگیری غیرقانونی (False arrest)، فقه (Islamic law)، فقه و قانون، قوانین و مقررات (Law and legislation)، گروگان گیری (Hostage Holding)، مجازات اسلامی
نویسنده: طاهر کروشاوی
نویسنده (71624): محمدحسین گنجی
field_500: https://ajkrl.scu.ac.ir/article_15910_97f0abc344cc1dad615964dccc350587.pdf
تاریخ نشر: ۱۳۹۸
ناشر: فصلنامه دانش و پژوهش حقوقی، بهار و تابستان 1398، شماره 8، ص.: 115-132.
آدرس اینترنتی: https://ajkrl.scu.ac.ir/article_15910.html
فایلهای پیوست
📎 تحلیل جرم آدم ربایی
گراف ارتباطات محتوا
نویسنده / مولف موضوع