تبیین فقهی جنگ روانی

جنگ روانی با توجه به پیشرفت شگفت‌انگیزی که در عرصۀ فناوری ارتباطات رخ داده است، به کارآمدترین و مهم‌ترین ابزار در خدمت منافع و مقاصد دولت‌ها تبدیل شده است. جنگ روانی با عنایت به این مفاهیم که بهترین سیاست‌ها در جنگ، تسخیر سرزمین بدون خونریزی است و اینکه بالاترین هنر، پیروزی در نبرد نیست، بلکه تسلیم کردن دشمن بدون پیکار و خونریزی است، پارادایمی نو در عرصۀ روابط بین‌الملل ایجاد کرده است. جنگ روانی به اندازه‌‌ای حائز اهمیت است که سطح تخریب و ویرانی در این‌گونه تهاجم‌ها و تجاوزها به شدت بالاتر و سهمگین‌تر از جنگ سخت است و می‌تواند در فاصلۀ زمانی کوتاه موجب اختلال و برهم خوردن نظم عمومی جامعه و از بین رفتن استقلال کشور و در نتیجه تسلیم در مقابل دشمن شود. به سبب این اهمیت لازم است ابعاد و زوایای مختلف جنگ روانی مورد تحلیل فقهی قرار گیرد. در مقالۀ حاضر با تتبع در آیات قرآن و روایات، وجوب جنگ روانی در برابر دشمن اثبات شده است و نیز دلیل عقل و اجماع در این باره بررسی شده و برای اثبات وجوب آن به قاعدۀ فقهی اختلال نظام نیز تمسک شده است.
واژهای کلیدی:جنگ روانی، فقه، خدعه، تاکتیک‌های جنگ روانی، اختلال نظام، نفی سبیل