ماده ی 976 قانون مدنی ایران، خالی از ابهام و اجمال نیست. یکی از مصادیق این ابهام و اجمال، تابعیت طفل طبیعی (فرزند نامشروع) است که برخی او را مشمول بند2 این ماده دانسته و درنتیجه تبعه ی دولت ایران به شمار می آورند; ولی اکثر شارحین، به دلیل نامشروع بودن نسب، او را از قلمرو شمول این بند خارج می دانند. بنابراین، ریشه ی اصلی اختلاف، به تفاوت دیدگاه ها درباره ی آثار مترتب بر نسب و الحاق یا عدم الحاق طفل طبیعی به پدرش بازمی گردد. به همین جهت این مقاله در تلاش است با تبیین مفهوم نسب و آثار گوناگون آن و نشان دادن تأثیر مشروعیت و عدم مشروعیت نسب در ترتّب این آثار، از این ماده ی قانون مدنی ابهام زدایی کرده و چگونگی تابعیت دولت ایران برای طفل طبیعی ایرانی را با اجرای سیستم خون روشن سازد.
کلیدواژهها: تابعیت تولدی، تأثیر مشروعیت، تابعیت طفل طبیعی، سیستم خون، سیستم خاک، اقامتگاه
تابعیت طفل طبیعی در نظام حقوقی ایران
موضوع: اقامتگاه (Domicile)، تابعیت -- ایران (Citizenship-- Iran)، تابعیت (Nationality)، تابعیت (فقه) (Citizenship (Islamic law)، تابعیت مضاعف -- ایران (Dual nationality -- Iran)، تابعیت نسبی، حقوق خانواده (Family Law)، حقوق خصوصی (Private Law)، نسب (Parentage)
نویسنده / مولف: دانش پژوه، مصطفی
تاریخ نشر: 1382
ناشر: فصلنامه روششناسی علوم انسانی، پاییز 1382، شماره 36، ص.: 39-75.
آدرس اینترنتی: http://method.rihu.ac.ir/article_607.html
URL: http://method.rihu.ac.ir/article_607_ba1c307a115e1115cc01dd68ba6f4d21
فایلهای پیوست
📎 18.pdf
گراف ارتباطات محتوا
نویسنده / مولف موضوع