بهره‌ برداری تجاری از شهرت درگذشتگان

شهرت تنها متعلق به زمان حیات نیست، پس از مرگ نیز، ادامه دارد. حتی ممکن است با وقوع مرگ، شهرت شخص بیشتر نیز بشود. پرسش اصلی این است که از لحاظ حقوقی، شهرت شخص پس از مرگش متعلق به کیست؟ آیا همچون اموال، به وراث خواهد رسید یا آنکه سرنوشت متفاوتی خواهد داشت؟ برای پاسخ‌گویی به این پرسش، می‌توان شهرت شخص را حقی غیرمالی و وابسته به خود شخص معرفی کرد که با مرگ او خاتمه می‌یابد اما حقیقت این است که عرف، شهرت شخص را همچون مال می‌بیند، لذا پرداخت پول در برابر استفاده از آن را موجه تلقی می‌کند. در نتیجه، به نظر می‌رسد تلقی شهرت به عنوان مال ترجیح داشته باشد. در این راستا، حق مورد بحث نیز، همانند دیگر حقوق مالی پس از فوت شخص به ورثه او خواهد رسید. پیشگیری از دارا شدن بلاجهت شرکت‌های تجاری در استفاده از شهرت دیگران و جلوگیری از فریب مصرف‌کنندگان به عنوان مؤید همین باور قابل ذکر هستند. در حقوق آمریکا، آلمان و فرانسه گرایش غالب به همین سمت است. در حقوق ایتالیا، رویه واحدی قابل احراز نیست. در نظام حقوقی ما، با توجه به سکوت ادبیات حقوقی، تلاش می‌شود در این مقاله، امکان ارث‌بری وراث از شهرت مورث‌شان بررسی شود. در نهایت نیز، مهم‌ترین دستاورد این مقاله، پذیرش این نکته است که حق بهره‌برداری از شهرت پس از فوت اشخاص به وراث‌شان خواهد رسید. در این مقاله، با استفاده از روش کتابخانه‌ای مطالب مرتبط در این زمینه گردآوری و سپس، ارزیابی و تحلیل شده است.
واژه های کلیدی: ارث، درگذشته، شخصیت، شهرت، مال.