ریشههای عرف اساسی به بسترهای سیاسی، فرهنگی و اجتماعی هر جامعه بستگی دارد. مختصات رژیم پارلمانی در انگلستان و روابط میان رئیس کشور و رئیس دولت و سیر تطور نقش پارلمان از کارکرد مشورتی به کارویژه محوری میتواند هم منشأ برخی از عرفهای اساسی و هم ناشی از این عرفها باشد و با همین اهمیت در کمیت و کیفیت است که در عرفهای اساسی برای تنظیم روابط میان دو رکن غیر مسئول (ملکه=پادشاه) و مسئول (نخستوزیر) و پر کردن خلأهای موجود در قانون اساسی نانوشته، ازجمله در تنظیم روابط میان کابینه و پارلمان به کار گرفته میشود. در ایران نیز عرفهای اساسی در حیات سیاسی- حقوقی جامعه نقش پنهان و البته مهمی را بر عهده دارند و در همه نهادهای حاکمیتی و در روابط میان این نهادها میتوان رگههایی از این عرفها را مشاهده نمود که افزون بر حوزه رفتارها، تأسیس برخی نهادها مانند مجمع تشخیص مصلحت نظام یا ایجاد برخی پدیدهها مانند بازنگری قانون اساسی در سال 1368 نمونههایی عملی از تأثیر این عرفهاست. مطالعه تطبیقی نشان میدهد بنمایه پیدایی عرفها در انگلستان برخاسته از سنتهاست؛ بنابراین در انگلستان عرفها ماناتر و پایدارتر هستند، اما در ایران عرفها نوعاً زاده اعمال قدرت نهادهای دارای قدرت است و به همین دلیل، در پوشاندن ردای قانون به عرفها میکوشند.
واژههای کلیدی: عرف اساسی، نظام حقوقی انگلستان، قانون اساسی، حقوق ایران، منابع حقوق اساسی.
بسترهای پیدایی و مانایی عرف اساسی در نظام های حقوقی ـ سیاسی ایران و انگلستان
موضوع: حقوق -- انگلستان (Law -- Great Britain)، حقوق -- ایران (Law -- Iran)، حقوق ایران، عرف (Customary law)، قانون اساسی (Constitution)، منابع حقوق (Sources of Law)
ناشر: فصلنامه حقوق تطبیقی، بهار و تابستان ۱۴۰۰، شماره ۱۵، ص.: ۱۱۱-۱۳۸.
تاریخ نشر: ۱۴۰۰
آدرس اینترنتی: https://law.mofidu.ac.ir/article_46358.html
فایلهای پیوست
📎 8.PDF
گراف ارتباطات محتوا
نویسنده / مولف موضوع