در مقاله ی پیش رو تلاش بر آن است که تکلیف تصرفات لازم و ناقلِ ملکی را که قبل از علم به غبن صورت می پذیرد, مشخص نماید. در این مورد بین فقهای امامیه اختلاف دیدگاه وجود دارد. دیدگاه مشهور قائل به سقوط خیار غبن است, اما یافته ها نشان می دهد که با توجه به عدم مدخلیت تعذّر ردّ عین در سقوط خیار و اینکه این مسئله از مباحث تزاحم است, این دیدگاه از منظر ادله ی فقهی عاری از ضعف و خلل نیست. با استناد به اصل استصحاب, تعلق خیار فسخ به عقد, اصل احتیاط, قاعده ی لاضرر, «الجهل عذر» و انصاف ثابت می گردد که دیدگاه غیر مشهور قابلیت پذیرش بیشتری دارد. با توجه به اینکه این امر مبتلابه مردم بوده و قانون مدنی نیز در این مورد ساکت است, وضع یک ماده ی قانونی که محصول این پژوهش است, ضروری به نظر می رسد.
واژههای کلیدی: خیار غبن، تصرف، علم به غبن، ضرر، ماده ی قانونی
بازپژوهی ادله فقهی سقوط خیار غبن با تصرف قبل از علم
موضوع: تصرف (Possession)، خیار غبن (فقه) (Option of deception (Islamic law))، غبن (حقوق) (Lesion (Law))، ماده ی قانونی
تاریخ نشر: 1397
آدرس اینترنتی: https://www.sid.ir/paper/515823
ناشر: آموزههای فقه مدنی، تابستان 1397، شماره 17، ص.: 147-162.
فایلهای پیوست
📎 4014013971704.pdf
گراف ارتباطات محتوا
نویسنده / مولف موضوع
