الگوی فقهی مجری گری زن در رسانه

بررسی فقهی کیفیت اسماع (شنواندن صدای زن)، نحوه نمایاندن و تعامل بانوان مجری در رسانه در اجرای زنده و غیرزنده، همواره در برداشت‌های فقهی ناظر به عدم و جواز قرار داشته و از مسائل مهم سیاست‌گذاری صدا و سیمای جمهوری اسلامی است. اخبار ناظر به فقه فردی، احکام حکومتی و قواعد فقهی نظیر اخلال در نظام، عسر و حرج و اعانه بر اثم، نشانگر آن است که می‌توان به نسخه‌ای فقهی شامل مبانی کلی و نیز مبانی کلامی فقه دست پیدا کرد که نظام فقهی حضور بانوان در رسانه را تعریف نماید. این مدل، ابتدا در حیطه فردی، الزامات و بایسته‌های فقهی شخص مجری زن را بیان می‌کند و سپس در حیطه مدیریتی، جایگاه الگوی فقهی و نسبت آن با سایر مباحث رسانه را تنظیم می‌نماید.
واژه‌های کلیدی: مجری‌گری، الگوی فقهی، زنان، رسانه، الزامات و بایسته‌ها.