تعارض میان قاعده عرفی مصونیت دولت با قواعد آمره حقوق بینالملل، در صورت احراز، باید به نفع قواعد آمره حل شود. با این حال دیوان بینالمللی دادگستری در رأی سال 2012 خود در اختلاف آلمان علیه ایتالیا قاعده مصونیت را یک قاعده شکلی و قواعد آمره را ناظر بر ماهیت حقوق و تکالیف توصیف کرد و چنین تعارضی را منتفی دانست. دیوان با توجه به آنکه جنایات، توسط نیروهای نظامی آلمان در جریان مخاصمه رخ داده بود، استثنای شبهجرم سرزمینی را نیز برای لغو مصونیت دولت آلمان نپذیرفت. این مقاله با بررسی ممنوعیت شکنجه به عنوان یکی از قواعد آمره حقوق بینالملل، ضمن ارائه ملاحظاتی برخلاف استدلال دیوان اولاً، نشان داده که فرض تقدم قطعی شکل بر ماهیت به نتایج نامعقول منجر میشود؛ و ثانیاً، ادعا نموده که استدلالهای دیوان در قضیه مذکور باید به طور مضیق مطالعه شود. در نهایت این نتیجه حاصل شده که تقدم قطعی شکل بر ماهیت، به منتفی شدن احقاق حقوق قربانیان منجر میشود و لغو دفعی قاعده مصونیت نیز تنش میان حاکمیتهای سیاسی را افزایش میدهد. برای اجتناب از پیچیدگیهای سیاسی، پیشنهاد شده که خود دولتها از طریق تن دادن به صلاحیت مراجع داوری بینالمللی برای این منظور، راهحلی مبتنی بر همکاری را در پیش بگیرند.
واژههای کلیدی: مصونیت قضایی دولت، قواعد آمره، شکنجه، دیوان بینالمللی دادگستری، دیوان اروپایی حقوق بشر
الغاء مصونیت قضایی دولت در موارد ارتکاب شکنجه مجازاتها و رفتارهای ظالمانه و تحقیرآمیز
موضوع: دیوان اروپایی حقوق بشر، دیوان بین المللی کیفری (International Criminal Court)، شکنجه و آزار (Torture)، قواعد فقهی، کنوانسیون اروپایی حقوق بشر (۱۹۵۰ م) (Convention for Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms (1950))، مصونیت (Immunity)
نویسنده / مولف: شریفی طراز کوهی، حسین، مدرس سبزواری، ساسان
تاریخ نشر: 1394
آدرس اینترنتی: https://law.mofidu.ac.ir/article_24471.html
ناشر: فصلنامه حقوق تطبیقی، زمستان 1394، شماره 2، ص.: 65-86.
فایلهای پیوست
📎 878796520.pdf
گراف ارتباطات محتوا
نویسنده / مولف موضوع