یکی از عناوین بحثانگیز در قلمرو حقوق کیفری اسلام، افساد فیالارض است؛ عنوانی که از یک سو مستندات فقهی ذکرشده برای آن، تکافوی اثبات چنین جرمی را نمیدهد و از سوی دیگر، کاربرد گستردۀ آن در حقوق کیفری ایران سایۀ سنگین مصلحت را بر پذیرش این تأسیس مشکوک فقهی گسترانده است. با پذیرش تعریف موسع از عنوان مفسد فیالارض در قانون جدیدالتصویب مجازات اسلامی باید نگاهی دوباره به مبانی فقهی این مجازات انداخت و از آن طریق به تحلیل رویکرد پذیرفتهشدۀ قانون مجازات اسلامی همت گمارد. در مقالۀ پیشرو به اثبات خواهد رسید که این مجازات مستند قابل اتکایی در فقه اسلامی ندارد و بیشتر فقها آن را بهعنوان جرمی مستقل شناسایی نکردهاند. نیز روشن خواهد شد که رویکرد قانون مجازات اسلامی، چیزی جز استعمال گستردۀ عنوانی مبهم و مشکوک با عباراتی قابل تفسیر نیست و خطرهای بالقوۀ گسترهای را علیه جامعۀ اسلامی و شهروندان آن ایجاد خواهد کرد.
واژههای کلیدی: افساد فیالارض، افساد، محاربه، اعدام.
افساد فی الارض: ابهام مفهومی، مفاسد عملی (تحلیل حقوقی ماده ۲۸۶ قانون مجازات اسلامی)
موضوع: ابهام (Ambiguity)، اعدام (Execution)، افساد فی الارض (Mischief in the land)، افساد و بغی، تحلیل حقوقی، شبهه مفهومی، قانون مجازات اسلامی، محاربه (فقه) (Muharibah (Islamic law))
نویسنده / مولف: برهانی، محسن
تاریخ نشر: ۱۳۹۴
آدرس اینترنتی: https://jqclcs.ut.ac.ir/article_59057.html
ناشر: فصلنامه مطالعات حقوق کیفری و جرمشناسی، بهار و تابستان ۱۳۹۴، شماره ۳، ص.: ۱۹-۴۴.
فایلهای پیوست
📎 افساد فی الارض؛ ابهام مفهومی، مفاسد عملی (تحلیل حقوقی ماده ۲۸۶ قانون مجازات اسلامی)
گراف ارتباطات محتوا
نویسنده / مولف موضوع
